Pred kraj agresije na Bosnu i Hercegovinu, 9. oktobra 1995. godine u 34. godini života na području planine Treskavice, poginuo je legendarni komandant Zaim Imamović.
Poštenje, hrabrost i herojstvo bile su odlike ovog čovjeka, čiji je život prerano ugašen.
Samo dva dana prije uspostave trajnog primirja na tlu BiH, veliki čovjek, patriota, istinski gazija i heroj oslobodilačkog rata, poginuo je od gelera.
Zaustavljen je na putu ka rodnom Goraždu u ostvarivanju životnog cilja, spajanja goraždanske sa slobodnom teritorijom ostatka države.
Zaim Imamović poginuo je 9. oktobra 1995. godine na Rogojskoj gredi, na padinama Treskavice, u okviru završnih borbi Armije RBiH na deblokadi i povezivanju Sarajeva i Goražda.
Dao je herojski doprinos oružanom otporu rata u Republici Bosni i Hercegovini. Obavljao je u činu majora dužnost komandanta 14. divizije Prvog korpusa Armije RBiH, te je bio jedan od organizatora operacije kodnog naziva “Krug”, izvedene od 15. augusta do 18. septembra 1992. godine, u kojoj je oslobođeno šire područje grada Goražda te značajni dijelovi općina Foča i Rogatica.
Imamović je rođen 22. aprila 1961. godine u selu Poratak kod Ilovače, petnaestak kilometara od Goražda.
Oficirsku karijeru u JNA završio je činom kapetana prve klase, koju je napustio 8. aprila 1992. godine kada se priključio Teritorijalnoj odbrani.
Ukopan je u haremu Ali-pašine džamije u Sarajevu. Posthumno je odlikovan najvećim ratnim priznanjem “Zlatni ljiljan”, a u čast njemu i kasarna OS BiH u Pazariću nosi njegovo ime.
Izvor:Vijesti.ba
